Kobieta w oczach impresjonistów, postimpresjonistów

Tylko przez jeden dzień, po raz pierwszy w Łodzi pojawi się jedyna tego typu wystawa. Zupełnie nowa i nieprezentowana wcześniej w Europie. Bilety na wystawę Kobieta w oczach impresjonistów i postimpresjonistów już w sprzedaży.

Informacje o zwiedzaniu

• Zwiedzanie wystawy rozpoczyna krótkie wprowadzenie w jaki sposób oglądać obrazy by zobaczyć wszystkie ich walory.
• Orientacyjny czas zwiedzania wystawy wraz z wykładem to ok. 60 minut.
• Wskazany na bilecie dzień i godzina oznacza czas rozpoczęcia wprowadzenia – omówienia sposobu oglądania oraz przyzwyczajenia mózgu do przetwarzania obrazów w 3D – ok. 10 minut. Zapraszamy do przybycia ok. 15 minut wcześniej przed wskazaną godziną na bilecie.
• Przy wejściu na teren wystawy należy odebrać jednorazowe okulary 3D.
• Bilet ulgowy przysługuje dzieciom i młodzieży posiadającym ważną legitymację szkolną oraz studentom do 26 r.ż. oraz seniorom powyżej 65 r.ż., którzy posiadają ważny dokument upoważniający do korzystania z ulgi. Bilet ulgowy przysługuje również osobie posiadającej orzeczenie o niepełnosprawności. Opiekun osoby niepełnosprawnej jest również uprawiony do zakupu biletu w cenie takiej jaka przysługuje osobie niepełnosprawnej.
• Dzieci poniżej 4 roku życia wstęp bezpłatny. Okulary 3D dla dziecka można zakupić w kasie wystawy, ich cena to 5 zł.
• Brak zniżki na Kartę Dużej Rodziny.

Wystawa Kobieta w oczach impresjonistów, postimpresjonistów w Łodzi

Wystawa jest spojrzeniem malarek (Mary Casatt, Berthe Morisot) i malarzy na kobietę. Łącznie prawie 60 obrazów, 16 różnych artystów: Emile Bernard, Gustave Caillebotte, Mary Casatt, Paul Cezanne, Edgar Degas, Giuseppe De Nittis, Paul Gauguin, Henri de Toulous-Lautrec, Edouard Manet, Claude Monet, Berthe Morisot, Edvard Munch, Camille Pissarro, Pierre-Auguste Renoire, Vincent van Gogh, James McNeil Whistler. Przedstawione dzieła tak wybitnych malarzy gwarantują najwyższą jakość doznań artystycznych. Będziemy mogli dostrzec rozwój poszczególnych artystów i ich wrażliwość na otaczające piękno w ich codzienności. Różnorodność, wrażliwość i urok – tak możemy jednym zdaniem określić prezentowane na wystawie dzieła. To należy zobaczyć, nazwiska mistrzów mówią za siebie.

Celem tej wystawy jest zmiana postrzegania kolejności planów. Zastosowana technika ANAGLIPH umożliwia nam spojrzenie na te dzieła od ostatniego planu do pierwszego. Na nowo odkrywamy detale i zauważamy jak wiele szczegółów umknęło nam do tej pory.

A przecież nasi mistrzowie chcieli przekazać nam umykające chwile, aby je utrwalić. Dodatkową wartością są ciekawe doznania estetyczne wynikające z zastosowania „trójwymiaru”. Należy jednak pamiętać, że nie widzenie trójwymiarowe jest celem wystawy, tylko lepsze poznanie dzieła i zachęcenie do nowego, pełnego spojrzenia na oryginał.

Prawie 60 dzieł przetworzono do wersji 3D z użyciem technologii pochodzącej z drugiej połowy XIX wieku: anaglif red-cyjan. Czyli oglądamy obrazy z końca XIX wieku przy wykorzystaniu technologii z końca XIX wieku.

Wystawę rozpoczynają obrazy Emila Bernarda prezentującego poszukiwania swojej drogi w malarstwie. Prywatnie był przyjacielem Vincenta van Gogha. Razem pobierali lekcje malarstwa w Akademii Cormona, do której uczęszczał również Henri de Toulous-Lautrec. Gustaw Caillebotte przedstawia codzienne życie paryskich kobiet. Mary Cassat oczami kobiety ukazuje relacje rodzinne. Giuseppe De Nittis znany z pierwszej wystawy impresjonistów przedstawia subtelność ciała ale i wzajemną przyjaźń kobiet. Na uwagę sługują dzieła Edgara Degasa, gdzie oczywiście zobaczymy fascynację tancerkami ale również jego mistrzowskie portrety. Jednym z najważniejszych obrazów dla impresjonizmu, był skandaliczny obraz Edouarda Maneta „Śniadanie na trawie”, którego również nie mogło zabraknąć na naszej wystawie. Claude Monet w wystawionych obrazach przedstawia swoją żonę. Camille Monet nie była tylko towarzyszką Claude'a Moneta. Była jego spokojnym spojrzeniem, jego jasnym milczeniem, jego obliczem miłości. Przez każdy obraz wciąż żyje, uśmiecha się, dotyka nas. Jej osoba przekracza wieki jak delikatny powiew, przypominając nam, że największe dzieła często rodzą się z intymności, kruchości, szczerości. Kobieca ikona impresjonizmu: Berthe Morisot ukazuje swoją różnorodność i poszukiwanie miejsca w sztuce. Pomimo wielu trudności jakie napotykała ze strony akademizmu trwała ze swoją kobiecą wytrwałością i wrażliwością. W jej dziełach czujemy atmosferę rodzinnego domu, nostalgię i wizję nadchodzącej nieznanej przyszłości. Nie sposób jest przejść obojętnie obok jednego z ojców impresjonizmu Camilla Pissarro z jego pięknym, dającym ciepło światłem. Poza Degasem uwielbiającym urok kobiet drugim podziwiającym urok kobiet malarzem jest Pierre-Auguste Renoir. Renoir jak nikt inny potrafi ukazać również głębię wnętrza swoich modelek. Na wystawie podziwiać możemy budzące do dziś zachwyt jego cudowne „Parasolki” czy „Bal w Moulin de la Galette”. Poza Emilem Bernardem postimpresjonistów reprezentują Paul Cezanne, Paul Gauguin, Henri de Toulous-Lautrec, Vincent van Gogh oraz Edvard Munch, który podczas swojego pobytu w Paryżu (1889-92) zafascynowany był postimpresjonizmem. Postimpresjoniści swoimi dziełami w przeciwieństwie do impresjonistów pragną przekroczyć wizję codzienności. Rozwijają symboliczny język malarski, niosący sens, intensywność i duchowość. Ich spojrzenie nie jest już tylko rzeczywistością, umykającą chwilą, a staje się osobistym językiem, symboliczną strukturą i duchową prawdą.