Poławiacze pereł

Poławiacze pereł stanowią jedną z najpiękniejszych kompozycji Georgesa Bizeta. Wzruszająca, pełna wielkich namiętności, historia dozgonnej przyjaźni wystawionej na wielką próbę. Bilety na spektakl Poławiacze pereł już w sprzedaży.

Poławiacze pereł informacje

Tłem opowieści jest mała wioska rybacka na dalekim Cejlonie. Wódz wioski Zurga oraz myśliwy Nadir zakochują się w pięknej kapłance Leili. W imię swej przyjaźni wyrzekają się tej miłości. Po długiej nieobecności Leila przybywa do wioski i sprzeniewierza się swemu powołaniu kapłanki – wbrew złożonej obietnicy czystości, między nią a Nadirem wybucha gwałtowna namiętność. Gdy romans wychodzi na jaw, wódz wioski zmuszony jest wydać na kochanków wyrok śmierci. Czy Zurga poświęci swą miłość w imię przyjaźni i dobra kochanych osób?

Początkowo dzieło Bizeta nie spotkało się ze zbyt entuzjastycznym przyjęciem widzów. Jednak po latach stało się - obok Carmen - najpopularniejszym utworem kompozytora, które wciąż gości na deskach największych teatrów operowych. Piękne melodie, wzruszające arie, imponujące partie chóralne i efektowna scenografia przeniosą widzów w świat wspaniałych doznań artystycznych. To idealna propozycja dla wszystkich, którzy w operze cenią sobie liryczne fragmenty i chwytającą za serce historię.

Akcja rozgrywa się w wiosce rybackiej na Cejlonie

Akt I

Cejlońscy rybacy i poławiacze pereł tańcem i śpiewem świętują wybór wodza wioski. Został nim dzielny i doświadczony Zurga, teraz mieszkańcy przysięgają mu posłuszeństwo. Na tę właśnie ceremonię trafia powracający do wioski po długiej nieobecności myśliwy Nadir. Kiedyś łączyła go z Zurgą braterska przyjaźń. Dawno temu zakochali się obaj w pięknej kapłance z Kandy. Przyjaźń okazała się jednak silniejsza – obydwaj poprzysięgli sobie wyrzucić z serca uczucie, które mogłoby uczynić ich wrogami. Na zapytanie Zurgi odpowiada Nadir, iż dochował przysięgi, nie starał się bowiem nigdy odnaleźć tajemniczej nieznajomej, choć do dziś nie zapomniał o niej. 

Do brzegów wyspy przybija łódź wioząca Leilę – kapłankę Brahmy, która modlitwą swą ma chronić mieszkańców wioski od niebezpieczeństw w czasie morskich wypraw. Składa ona przed Zurgą przysięgę, iż trwać będzie w czystości, poświęcając się jedynie służbie bożej; w wypadku złamania przysięgi czeka ją śmierć. Gęsty welon nie pozwala nikomu ujrzeć twarzy kapłanki, lecz Nadir po głosie poznaje swą ukochaną. Miłość stłumiona niegdyś siłą woli, wybucha w jego sercu. Leila również poznała Nadira i Zurgę; serce jej przejął nagły lęk, gdyż już wtedy, w świątyni, ogarnęła ją miłość do pięknego łowcy – Nadira. Oświadcza kapłanowi Nurabadowi, że nie lęka się niczego, gdyż już dawno groziła jej śmierć, kiedy jako młodziutka dziewczyna udzieliła schronienia zbiegowi ściganemu przez wrogie plemię i nawet czując na szyi ostrze noża, nie zdradziła jego kryjówki, a on w podzięce ofiarował jej drogocenny naszyjnik. Po chwili wahania decyduje się jednak wypełnić swe posłannictwo. Prosi więc potężnego Brahmę o opiekę nad powierzonym jej modłom plemieniem; głosowi dziewczyny towarzyszy chór kapłanów i ludu zebranego w świątyni.

Akt II

Nadir, zmyliwszy czujność strzegących Leili strażników, przybył do niej pod osłoną nocy. Oboje wiedzą, co im grozi, gdyby odkryto ich spotkanie, lecz miłość tłumi wszelką ostrożność i rozwagę. Niestety, towarzyszący Leili kapłan Nurabad wyśledził spotkanie kochanków i podniósł alarm. Schwytani doprowadzeni są przed oblicze wodza – Zurgi, który początkowo pragnie oszczędzić przyjaciela i uwolnić oboje, lecz kiedy spada zasłona z twarzy dziewczyny i Zurga poznaje w niej Leilę, ogarnia go zazdrość i gniew na przyjaciela, który złamał przysięgę; wśród szalejącej nad wybrzeżem burzy postanawia, że oboje mają o świcie zostać straceni.

Akt III

Odsłona 1

Wśród nocy samotny Zurga pogrąża się w posępnych rozmyślaniach. Chciałby zemścić się na Nadirze, który zdobył serce ukochanej przez niego Leili, i na niej, która wzgardziła jego uczuciem, a jednocześnie ogarnia go rozpacz na myśl, iż to właśnie on skazać musiał oboje na okrutną śmierć. Mimo to odrzuca prośby Leili, która błaga go, by kazał stracić tylko ją, a ocalił Nadira. Gdy jednak Leila daje mu swój naszyjnik, prosząc, aby oddał go jej matce, Zurga poznaje swój własny dar dla dziewczyny, która kiedyś w groźnym niebezpieczeństwie ocaliła mu życie; w jego duszy zachodzi zmiana.

Odsłona 2

Wstał dzień i podniecony tłum oczekuje skazańców. Jednak Zurga, wznieciwszy pożar wioski, oddala całą ludność od miejsca egzekucji, uwalnia Leilę i Nadira, sam zaś pozostaje, by ponieść śmierć z rąk przekonanych o jego zdradzie współplemieńców.