Adam Nowak

Kim jest Adam Nowak?

Adam Nowak to polski muzyk, gitarzysta, wokalista oraz tekściarz, najbardziej znany jako założyciel i lider legendarnego zespołu Raz, Dwa, Trzy . Urodzony w Poznaniu, od lat 70. aktywnie związany z muzyką i teatrem. Swoją artystyczną drogę rozpoczął od pracy w teatrze jako garderobian i sceniczny maszynista, a także w kabaretach takich jak Drugi Garnitur i Kibuc.

Kariera muzyczna

W 1990 roku, podczas studiów pedagogicznych w Zielonej Górze, Nowak stworzył zespół Raz, Dwa, Trzy, który szybko zdobył uznanie – już po kilku miesiącach zdobyli nagrodę na 26. KFMu w Krakowie. W zespole łączy rock, folk i poezję śpiewaną, a jego muzyka cechuje się głębokimi, refleksyjnymi tekstami, pozbawionymi zwykłego pesymizmu .

Jako autor tekstów, wydał m.in. płyty: "Trudno nie wierzyć w nic" (2003), "Skądokąd" (2010), a także albumy koncertowe i kolekcje, m.in. “Młynarski” (2007) i "Dwadzieścia" (2010) – każdy doceniony przez krytyków i publiczność, zdobywając nominacje do Fryderyków i wielokrotne złote i platynowe płyty.

Osiągnięcia i nagrody

• Nagroda Polskiego Radia Kraków za muzykę do filmu Historie miłosne (1997)
• Nagroda im. Jacka Kaczmarskiego za całokształt twórczości (2005) 
• Tytuł Torunianin Roku (2007) 
• Medal Św. Brata Alberta za wsparcie osób z niepełnosprawnościami (2010)
• Nominacje do Fryderyków, w tym jako Autor Roku

Ciekawostki

• Pracował jako kelner, maszynista sceny, a nawet roznosił mleko – zanim zaczął karierę w teatrze i muzyce 
• Współtworzył kabarety Drugi Garnitur i Kibuc, a także kabaret Potem
• W 2007 roku poprowadził trasę „Raz, Dwa, Trzy – Młynarski” z repertuarem Wojciecha Młynarskiego
• Od 2021 roku prowadzi autorską audycję „Dziękuję za wypowiedź” w Radiu Nowy Świat
• W trudnych pandemicznych czasach zespół obchodził 30-lecie, a Nowak żył oszczędnie, utrzymując dzieci.

Filozofia twórcza

Nowak często podkreśla, że sztuka i twórczość są antidotum na chaos – dzięki poczuciu humoru i dystansowi można łatwiej żyć . Jego teksty są introspektywne, pełne refleksji: „nazywaj rzeczy po imieniu” czytelnie oddają jego życiową postawę. Unika destrukcyjnej estetyki – twierdzi, że woli piosenkę zawierającą nadzieję niż czysty pesymizm.