Nie chciał zgłaszać płyty do Fryderyków. Lech Janerka triumfował pięciokrotnie

Głównym zaskoczeniem – szczególnie według najmłodszej gliwickiej publiczności, była dominacja gali przez Lecha Janerkę. Nieobecny, bo przygotowujący się do trasy koncertowej legendarny artysta, zdobył aż pięć statuetek. Nagrodzono go m.in. za płytę “Gipsowy odlew falsyfikatu” i wyróżniono jako artystę roku. I tak naprawdę wspomniany wynik nie zaskakuje. Powrót Lecha Janerki z nowym albumem po 18 latach to jedno z największych wydarzeń w rodzimym muzycznym świecie. Warto dodać, że to powrót z płytą znakomitą. Muzyk zdążył już zostać za nią doceniony, m.in. za – ponownie – świetne i trafnie odnoszące się do rzeczywistości teksty. “Deszcz” Fryderyków jest ukoronowaniem.

Sam Janerka jednak, jak przekazał podczas gali jego przedstawiciel… wcale nie chciał startować do rywalizacji o statuetki i nie chciał zgłaszać Akademii najnowszej płyty. Artysta uznał, że skoro kilka lat temu otrzymał Złotego Fryderyka za całokształt twórczości, nie widzi większego sensu w tym, by walczyć o kolejne nagrody. Siła perswazji wydawcy okazała się jednak skuteczna, a werdykt kapituły Akademii Fonograficznej mówi sam za siebie. Lech Janerka powrócił i jest bezkonkurencyjny.

Po dwie statuetki otrzymali będący w halowych trasach Daria Zawiałow za m.in. “Dziewczynę pop” i Mrozu, za m.in. jego MTV Unplugged. Na lidera wieczoru wyrósł też raper Łona, a odkryciem fonograficznym okazała się zdobywająca coraz większą popularność Daria ze Śląska. Nagrodę za rockowy album roku zgarnął WaluśKraksaKryzys, a statuetkę za muzykę filmową L.U.C. za głośną ścieżkę dźwiękową do malowanej wersji “Chłopów”. Ci, którzy na co dzień interesują się muzyką, nie mogli być szczególnie zaskoczeni, że frydrerykowe akcenty rozłożą się tak, a nie inaczej.

Gala obfitowała w emocjonalne występy ulubieńców publiczności, Vito Bambino, Darii Zawiałow, braci Kacperczyk i Kwiatu Jabłoni, widowiskowe show Dody czy energetyczny występ duetu, który stworzyli Kasia Lins i WaluśKraksaKryzys. Na kartach historii Fryderyków za szczególny występ zapiszą się Mery Spolsky i Ralph Kamiński w remiksie piosenek “Pies”” i “Suka”. Tu i ówdzie pojawiły się opinie, że był to występ kontrowersyjny, ale preformensowi młodych artystów w zasadzie do kontrowersji było daleko. Nawet jeśli chodzi o ich sceniczny pocałunek – z pewnością nie będzie szerzej komentowany niż ten sprzed kilku lat w wykonaniu Ralpha i Krzysztofa Zalewskiego.

Jubileuszową galę należy zaliczyć do udanych. Było dynamicznie i energetycznie, choć jeśli chodzi o podsumowanie 30 lat Fryderyków, oprócz filmowych migawek i coverów, “jubileuszowych” akcentów nie było zbyt wiele. Doliczyć można pojawienie się na scenie “weteranów” nagrody, występujących, jak np. Kayah, czy wręczających statuetki, jak Justyna Steczkowska. Na scenie dominowała jednak młodość i to właśnie rówieśnicy Fryderyka, jak właśnie Daria Zawiałow, Mery Spolsky czy rodzeństwo Sienkiewiczów. To oni nadają dziś rytm koncertowej, a raczej festiwalowej scenie i tak wygląda młodość szeroko rozumianej sceny głównego nurtu. “Zmiana warty” od dawna jest wyraźna, ale trwanie tej nowej rodzi pytanie – jaka będzie “rządzić” w przyszłości?

Pełna lista zwycięzców Fryderyków 2024 znajduje się TUTAJ.