Kiedyś trzyminutowa piosenka wydawała się krótka. Dziś coraz częściej zdarza się, że utwór kończy się dokładnie wtedy, gdy zdążysz się w niego wciągnąć. Dwie i pół minuty? Nic nadzwyczajnego. Dwie minuty? Też się zdarza. A intro trwające kilkadziesiąt sekund? Dla współczesnego słuchacza może być już testem cierpliwości. Skąd ta zmiana? Czy artyści naprawdę piszą coraz krótsze piosenki, bo tego chcą ich słuchacze, czy może dlatego, że tak działa świat streamingu, algorytmów i playlist? I dlaczego w nowszych utworach refren powinien pojawić się jak najszybciej?

Zanim publiczność zaczęła śpiewać ich piosenki, znała przede wszystkim głosy artystów, którym towarzyszyli. Stali kilka kroków za główną gwiazdą, pojawiali się w studiu, na koncertach i w chórkach. Czasem ich nazwisko nie pojawiało się nawet na okładce płyty. A jednak to właśnie tam zdobywali doświadczenie, kontakty i pewność siebie, które później pozwoliły im stanąć w świetle reflektorów. Niektórzy potrzebowali zaledwie kilku lat, by zamienić drugoplanową rolę na własny mikrofon. Inni przez długi czas pozostawali w cieniu, mimo że ich głosy były już znane. Whitney Houston, Mariah Carey, Sheryl Crow czy Luther Vandross to tylko kilka przykładów artystów, którzy – zanim zbudowali własne kariery – śpiewali w tle dla innych.

W tym roku mija dekada od premiery “Malinowego chruśniaka”, debiutanckiego singla Darii Zawiałow. Na fali wspomnień, przyglądamy się pierwszemu albumowi wokalistki.

Od bambi i Guziora po Młodego Westa i TONFĘ. Najbliższe tygodnie będą obfitować w świetne premiery.

Scena Palm Desert to jeden z perfekcyjnych przykładów jak muzyka jest sprzężona z miejscem, w którym powstała. To tutaj nastąpiło wyjątkowe połączenie ciężkiego rocka z aurą amerykańskiej pustyni, w wyniku którego narodził się stoner. Protoplastów tej muzyki możemy szukać również w innych miejscach na mapie, jednak to właśnie w tym niewielkim kalifornijskim miasteczku wytworzyła się ta charakterystyczna otoczka i kultura, z którą kojarzymy to brzmienie.

Muzyka opiera się na siedmiu nutach (C, D, E, F, G, A, H, C2) oraz pięciu dźwiękach pochodnych (półtonach). Napisano już miliony piosenek. Statystycznie podobieństwa są nieuniknione – ale między “podobne” a “ukradzione” przebiega bardzo cienka linia, którą prawnicy, sędziowie i eksperci od lat próbują precyzyjnie wyznaczyć. Często bez powodzenia. Oto sprawy, które wstrząsnęły branżą muzyczną, posłały artystów do sądów i kosztowały ich fortuny. Niektóre z nich zmieniły na zawsze to, jak prawo patrzy na twórczość muzyczną.