Black Sabbath. Piątek 13, który zmienił muzykę

55 urodziny płyty “Black Sabbath”

13 lutego 1970 roku świat usłyszał pierwszy album Black Sabbath, który otworzył nowy rozdział w historii muzyki, pod tytułem “heavy metal”. Rola tej pierwszej płyty grupy Ozzy’ego Osbourne’a w historii gatunku jest nie do przecenienia. Jak w jednym z wywiadów powiedział Scott Ian, gitarzysta Anthrax:

– Wszystko zaczęło się od Black Sabbath. To oni stworzyli wzorzec dla każdego późniejszego zespołu metalowego.

Przeczytaj też:

• Pożegnalny koncert Black Sabbath! Kiedy i gdzie się odbędzie?
• Glenn Hughes, muzyk Deep Purple i Black Sabbath, zagra w Polsce!
• Zakk Wylde i Ozzy Osbourne – muzyczna więź legend. Czym jest Zakk Sabbath?

Choć debiutancka płyta Black Sabbath w chwili swojej premiery nie od razu spotkała się z uznaniem krytyków, dziś pochodzące z tego albumu utwory, jak np. jeden z najbardziej klimatycznych kawałków w historii muzyki “Black Sabbath” czy mocno osadzone w bluesie utwory “The Wizzard” i “Evil Woman” mają status kultowych.

Warto przypomnieć sobie to legendarne wydawnictwo, tym bardziej, że 55 lat od wydania “Black Sabbath” formacja znowu połączyła siły, by już niebawem w oryginalnym składzie zagrać swój pożegnalny koncert.

Historia powstania płyty, dzięki której narodził się heavy metal

Według relacji członków zespołu, nagranie debiutanckiego krążka zajęło im… jeden dzień, a dokładniej 12 godzin. Sesja nagraniowa odbyła się 16 października 1969 w londyńskim Regent Sound Studios pod okiem producenta Rodgera Baina. To ekspresowe tempo wynikało nie tylko z niesamowitego zgrania muzyków – w tym czasie Black Sabbath non stop występowali na żywo, numery były więc doskonale wyćwiczone – ale też z braku czasu, bo następnego dnia kapela … grała koncert w Szwajcarii.

Jak wspominał Tony Iommi w rozmowie z magazynem “Music Week” z braku czasu nie mieli żadnej możliwości dopieszczenia i wygładzenia kompozycji. Po prostu weszli do studia, zagrali materiał z albumu na tzw. “setkę” a on został zarejestrowany. Obyło się praktycznie bez dogrywek – jedynym wyjątkiem była dodatkowa partia gitary w kawałku “N.I.B.” plus dodanie przez inżyniera dźwięku w utworze tytułowym odgłosów wiatru, burzy i dzwonów.

– Wszystko odbyło się w sposób oczywisty: weszliśmy do studia, podłączyliśmy się, zagraliśmy i “dziękujemy i do widzenia” – powiedział Tony Iommi.

W kolejnym dniu – już pod nieobecność członków zespołu – materiał został zmiksowany.

– Nawet nie zdążyliśmy usłyszeć całości, a tym bardziej obejrzeć okładki – dodał gitarzysta.

Premiera w piątek 13

Album ukazał się w piątek 13 lutego 1970 roku i – w co aż ciężko uwierzyć z  dzisiejszej perspektywy – z miejsca został doszczętnie zjechany przez większość krytyków. Recenzje w prasie były miażdżące:

– Sztywne potworki klisz skopiowanych od Cream, brzmiące jakby muzycy wyuczyli się ich z książki, tłukąc je wciąż i wciąż, ze ślepym uporem – pisał “Rolling Stone”.

Zupełnie na odwrót płytę przyjęli na szczęście słuchacze. Już w pierwszych tygodniach w Anglii debiut Black Sabbath osiągnął 8. pozycję a w USA doszedł do 23. miejsca na listach sprzedaży. Reszta – jak mówią – jest już historią. Narodził się prawdziwy kult albumu i jego twórców.

Dziś chyba nikt nie ma wątpliwości, że “Black Sabbath” to może nie dla wszystkich najlepsza płyta w dyskografii Brytyjczyków, ale z pewnością najważniejsza. Krążek jest od dekad stałym punktem wszelkiej maści zestawień najlepszych płyt wszech czasów, m.in. cytowany powyżej “Rolling Stone” umieścił go w swoim rankingu 500 najlepszych albumów wszech czasów i uznał go za 44. najlepszy debiut w historii.