Najlepsze seriale o literaturze i pisarzach – którego z nich jeszcze nie znasz?

Jakie są najlepsze seriale o pisarzach? Przegląd

Przyjrzyjmy się serialom, w których pisarze, wydawnictwa i literatura grają pierwsze skrzypce. Wśród nich są:

• Warszawianka (2023),
• Castle (2009–2016),
• Californication (2007–2014),
• Dziewczyny (2012–2017),
• Younger (2015–2021).

Jakie tematy podejmują? Dla kogo będą to idealne produkcje? Sprawdźmy to!

Warszawianka (2023)

Tytuł oryginalny: Warszawianka

Warszawianka Jakuba Żulczyka to serial, który pokazuje współczesną Warszawę bez filtrów i upiększeń. To świat, w którym luksus miesza się z pustką, a sukces często idzie w parze z uzależnieniami i samotnością.

Główny bohater – Franek Czułkowski, znany jako “Czuły” (Borys Szyc) – to czterdziestoletni pisarz, który podbił serca pokolenia X, i miejska legenda. Człowiek, który kiedyś miał wszystko, a dziś próbuje odnaleźć sens w rzeczywistości, która wymyka mu się spod kontroli.

Jest jednocześnie charyzmatyczny i zagubiony. Z jednej strony stanowi duszę towarzystwa, z drugiej jest człowiekiem uwikłanym w autodestrukcyjne schematy, niszczące go relacje i uzależnienia. W jego życiu pojawiają się przyjaciele, kochanki, rodzina (w tym rodzice grani przez Krystynę Jandę i Jerzego Skolimowskiego), a każdy z tych wątków dokłada kolejną warstwę chaosu do i tak poplątanego życia głównego bohatera.

Warszawianka to nie tylko portret jednej postaci, ale też obraz środowiska, w którym literatura i sława nie zawsze oznaczają spełnienie.

Serial wyreżyserował Jacek Borcuch, a scenariusz napisał Jakub Żulczyk (pisarz, znany z takich powieści jak: Ślepnąc od świateł, Wzgórze psów oraz scenarzysta, który przygotował scenariusze do takich seriali jak chociażby Ślepnąc od świateł czy Belfer oraz Belfer 2). Produkcja zadebiutowała w 2023 roku jako pierwsza polska oryginalna produkcja SkyShowtime i szybko stała się jedną z najgłośniejszych premier platformy. Jeśli jeszcze jej  nie oglądałeś – koniecznie nadrób, o ile takie mroczne klimaty do ciebie przemawiają.

Castle (2009–2016)

Tytuł oryginalny: Castle

Richard Castle (Nathan Fillion) jest popularnym pisarzem kryminałów, który niespodziewanie zostaje wciągnięty w prawdziwe śledztwa nowojorskiej policji. Gdy w mieście pojawia się morderca inspirujący się jego książkami (a dokładniej historiami morderstw, które na ich kartach można przeczytać), autor zaczyna współpracować z detektyw Kate Beckett (Stana Katic).

Z czasem ta współpraca przeradza się w stałe partnerstwo. Castle, który początkowo traktuje śledztwa jak przygodę i źródło inspiracji do książek, stopniowo staje się częścią policyjnego zespołu. Jednocześnie znów zaczyna pisać, choć wcześniej uśmiercił głównego bohatera swojej serii książek, bo – jak sam twierdził – był już znużony pisaniem kolejnych części. 

Serial to połączenie kryminału z lekkim humorem i wątkiem obyczajowym. Stanowi ciekawe spostrzeżenie, jak pisarz może funkcjonować w świecie, który wcześniej istniał tylko na kartach jego powieści; trochę tak, jakby fikcja mieszała się z rzeczywistością… Nic dziwnego, że przyciągnął rzesze fanów na aż osiem sezonów! Produkcja została nagrodzona kilkoma statuetkami, takimi jak chociażby:

• Gwiazda Shorty Awards dla Nathana Filliona,
• TV Guide Nagroda Czytelników w kategoriach “Ulubiona para” oraz “Ulubiony serial dramatyczny”,
• Shorty Awards w kategorii “Najlepsza aktorka”,
• People’s Choice Award w kategoriach “Ulubiony serial kryminalny” i “Ulubiony aktor dramatyczny”.

Californication (2007–2014)

Tytuł oryginalny: Californication

Hank Moody (David Duchovny) to pisarz, który zmaga się z blokadą twórczą, uzależnieniami i chaosem w życiu prywatnym. Choć ma na swoim koncie prawdziwy bestseller – “Bóg nienawidzi nas wszystkich” – nie potrafi wrócić do dawnej formy. Ten motyw znamy już w Warszawianki… która prawdopodobnie była zainspirowana Californication, bowiem druga z tych produkcji jest starsza o 16 lat. Nic jednak nie stoi na przeszkodzie, byś obejrzał oba seriale i być może nawet porównał je między sobą, szukając śladów tejże inspiracji.

Ale o czym jest Californication? Opowiada o codzienności Hanka, która jest mieszanką przypadkowych relacji (najczęściej jednonocnych przygód, które mają “odblokować” jego twórcze moce), autodestrukcji i prób odbudowania więzi z rodziną – szczególnie z byłą partnerką Karen, która wychodzi za innego, oraz ich wspólną nastoletnią córką Rebeccą.

Serial w ironiczny i momentami bardzo bezpośredni sposób pokazuje świat literackiej sławy, w którym sukces nie zawsze idzie w parze ze stabilnością. To także historia człowieka, który nieustannie próbuje wrócić do pisania, choć równie często sam siebie od tego pisania odciąga.

Ciekawostka: Tytuł powieści głównego autora został zaczerpnięty z twórczości… Slayera. 

Dziewczyny (2012–2017)

Tytuł oryginalny: Girls

Hannah Horvath (Lena Dunham) marzy o karierze pisarki, ale rzeczywistość Nowego Jorku szybko weryfikuje jej wyobrażenia o dorosłości i twórczym życiu. Gdy rodzice oświadczają, że nie zamierzają jej utrzymywać po ukończeniu przez dziewczynę college’u – Hannah wraz z trzema przyjaciółkami (Marnie, która pracuje w galerii sztuki; studentką matematyki, Shoshaną i Jessy – lekkoduszną podróżniczą) próbuje odnaleźć się w świecie pracy, relacji i własnych ambicji.

Dziewczyny pokazują proces dojrzewania bez upiększeń. W serialu jest miejsce na niepewność, błędy i chaos emocjonalny.

To produkcja o pokoleniu, które chce tworzyć, ale jednocześnie nie zawsze wie, jak żyć.

Lena Dunham wciela się w główną rolę i jednocześnie jest reżyserką całego serialu. Chciała stworzyć opowieść, która będzie głosem pokolenia milenialsów. Inspirowała się przy tym prawdopodobnie Seksem w wielkim mieście. Co ciekawe, fabuła jest oparta (ale bardzo luźno!) na doświadczeniach samej reżyserki. 

Dziewczyny zostały nagrodzone Złotym Globem w kategorii “Najlepszy serial komediowy”. Recenzent tygodnika “Time”, James Poniewozik, napisał o serialu: zuchwały, pełen niuansów i często wręcz przeraźliwie śmieszny. Za to Tim Goodman z “The Hollywood Reporter” przyznał, że Dziewczyny to jeden z najbardziej oryginalnych, dokładnych, pozbawionych potknięć seriali, które ostatnio powstały. Docenił także dobre ukazanie takich tematów jak przyjaźń, trudy wchodzenia w dorosłość, seksualność, intymność, a także ocena swojego ciała i samej siebie. Inni zaś twierdzą, że serial jest banalny, a główne bohaterki dramatyzują. Jaka jest prawda? Obejrzyj sam i się przekonaj!

Younger (2015–2021)

Tytuł oryginalny: Younger

Younger to serial Darrena Stara, twórcy Seksu w wielkim mieście, który bierze na warsztat temat tego, jak wiek wpływa na rozwój kariery w świecie nowojorskiego rynku wydawniczego. To lekka, ale przewrotna opowieść o tym, jak bardzo w pracy i życiu liczy się wizerunek. I jak łatwo można go zmienić, jeśli bardzo się chce…

Główna bohaterka, Liza (Sutton Foster), jest czterdziestoletnią rozwiedzioną matką, która po latach poza rynkiem pracy próbuje wrócić do zawodowego życia. Szybko okazuje się jednak, że jej wiek staje się przeszkodą nie do przeskoczenia. Wszystko zmienia przypadkowe spotkanie z dużo młodszym mężczyzną, które sprawia, że Liza postanawia… udawać 26-latkę.

Dzięki metamorfozie dostaje pracę w nowojorskim wydawnictwie, w którym trafia do świata pełnego ambicji, rywalizacji i nieustannego budowania marki osobistej. Z czasem zaczyna funkcjonować pomiędzy dwoma rzeczywistościami – tą “młodszą”, w której pracuje i rozwija karierę, oraz prawdziwą, w której próbuje utrzymać swoje zwykłe życie w równowadze.

W pracy poznaje Kelsey (Hilary Duff), charyzmatyczną i ambitną redaktorkę, oraz Dianę (Miriam Shor), wymagającą przełożoną, którą niełatwo oszukać. W jej życiu prywatnym ważną rolę odgrywa też Maggie (Debi Mazar), przyjaciółka wspierająca ją w całej tej ryzykownej grze.

Serial ukazuje kulisy branży wydawniczej, w której liczą się nie tylko książki, ale też kontakty, trendy i umiejętność sprzedania samego siebie. Younger łączy komedię i dramat obyczajowy, opowiadając o tym, jak trudno odnaleźć się w świecie, który ocenia po “okładce”… i to nie tylko książki.

Najlepsze seriale o literaturze i pisarzach – podsumowanie

Seriale o pisarzach i świecie literatury pokazują, że tworzenie książek to tylko jedna warstwa tej historii. Pod spodem zawsze kryją się emocje, presja, kryzysy twórcze i życie, które często bywa bardziej chaotyczne niż same fabuły powieści. To opowieści o ludziach, którzy próbują pisać, i równie często próbują po prostu poradzić sobie z rzeczywistością.

Wśród tych produkcji znajdziemy bardzo różne perspektywy: od mrocznego, bezkompromisowego świata Warszawianki, przez kryminalne zagadki w Castle, aż po ironiczne i momentami brutalnie szczere Californication. Są też historie bardziej obyczajowe, jak Dziewczyny, które pokazują proces dojrzewania i szukania własnego głosu, oraz lżejsze, przewrotne Younger.

Każdy z tych seriali opowiada o pisaniu inaczej, ale łączy je jedno – literatura nie jest w nich tylko tłem. Jest punktem wyjścia do opowieści o ambicji, tożsamości i cenie, jaką płaci się za prowadzenie twórczego życia, któremu często daleko do spełnionego życia…