Metallica: “Load” w specjalnej reedycji! Przypominamy historię powstania płyty

“Load” – płyta naładowana pomysłami. Jak powstał szósty album Metalliki?

Metallica z roku na rok podbijała gusta fanów ciężkich brzmień, wydając na swój świat legendarny “Kill ‘Em All”, nieśmiertelne “Ride the Lightning” i “Master Of Puppets”, pełen wrażeń “…And Justice for All” oraz przełomowy “Czarny Album”. Od premiery ostatniego z wymienionych krążków minęło wówczas pięć lat, a zespół miał na swoim koncie niełatwe zadanie – czy uda im się stworzyć kolejne dzieło, które będzie równym sukcesem? W końcu z biegiem lat zdążyli wzbogacić swój muzyczny katalog o solidną bazę hitów, a ostatni krążek skumulował w sobie potężny “Enter Sandman” oraz poruszający “Nothing Else Matters”, które na dobre wpisały się w historię muzyki. Zespół miał już pewien pomysł, który został podparty nieoczywistym brzmieniem.

Prace nad “Load” rozpoczęły się w 1994 roku, o czym wspomniał Louder Sound. Muzycy mieli wówczas swój rytuał – przeczesywali stare kasety z demo w poszukiwaniu inspiracji, które z biegiem czasu przekształcały się w szkielet całego wydawnictwa. Pierwszym symbolem nowego etapu w twórczości Metalliki stał się kawałek “Wasting My Hate”, który wówczas nosił tytuł “Streamline”. W przeciągu kilku miesięcy, po wielu próbach, burzach mózgów i zmianach tytułów – udało im się skumulować solidną bazę utworów, a cały ten materiał powstał w trasie, co przytoczył James Hetfield. Muzyk wspomniał, że mieli wiele toreb wypchanych taśmami z riffami – w końcu przez pięć ostatnich lat nagromadziła się tego pokaźna suma. Próbując wyselekcjonować najlepsze fragmenty, zespół pierwsze ograniczył się do dwudziestu utworów. Widząc, że ich inspiracja sięgnęła znacznie poza tę barierę, liczba wzrosła do trzydziestu… i nagle powstał pomysł stworzenia czegoś bardziej monumentalnego.

Chociaż pomysłów było sporo i wiele osób oczekiwało, że Metallica wróci do thrashowych korzeni, to Hetfield przyznał pod koniec lat 90. w rozmowie z Loudwire, że w tamtym okresie pisanie tego typu rzeczy już go aż tak nie porywało. Skomentował, że “bardziej ekscytujące było dla nas odkrywanie bardziej popieprzonych akordów i dysonansowych rzeczy, które miażdżą, niż pójście w szybkość”. Tym sposobem “Load” obfituje w elementy odnoszące się do bluesa lub wielu odcieni rocka, co wywołało spięcia wśród niektórych zwolenników metalu. Kolejny element brzmi dość absurdalnie i abstrakcyjnie, ale wielu fanów przeżyło szok, gdy dowiedziało się, że członkowie zespołu… obcięli włosy. James powiedział: “nie sądziłem, że Metallica skupia się tylko na długich włosach. Myślałem, że chodzi o tworzenie muzyki, więc byłem naprawdę oszołomiony całą uwagą, jaką otrzymaliśmy. A potem, kiedy pomyślałem o tym więcej, zacząłem czerpać frajdę z tego absurdu. Zabawne było widzieć, ile osób wkurzyliśmy”. Lars Ulrich dorzucił w rozmowie z Louder Sound, że ta płyta była wyrazem “pieprzyć was” skierowanym w stronę konserwatywnego odłamu heavy metalu, wedle którego muzyka miała działać według pewnych schematów, a tym samym… przewidywalności. Perkusista skomentował: “to było wyzwanie dla społeczności heavy metalowej i jestem z tego dumny, ponieważ od czasu do czasu społeczność heavy metalowa potrzebuje porządnego, pieprzonego kopniaka w tyłek”.

Kirk Hammett nie ukrywa, że era “Load” była dla niego bardzo ekscytująca i interesująca. Gitarzysta wspomniał dla Loudwire, że ich utwory trafiały w miejsca, których nigdy wcześniej nie eksplorowali. Postanowili zaufać swojej intuicji i bez żadnych ograniczeń oraz narzuconych schematów sprawić, by muzyka poprowadziła ich w nowe miejsca. Lars w wywiadzie z Louder Sound powiedział, że podczas sesji nagraniowych bardziej skupiali się na uchwyceniu ducha piosenek niż próbowali zamartwiać się kwestią techniczną.

Efekt tej pracy miał na początku przybrać formę dwupłytowego wydawnictwa, ale ostatecznie zdecydowano, by album podzielono na dwa krążki. Tym sposobem w 1996 roku światło dzienne ujrzał “Load” z otwierającym “Ain’t My Bitch”, a także takimi hitami, jak “Until It Sleeps”, “King Nothing”, “Bleeding Me” czy “Mama Said”. Łącznie album skumulował w 14 kawałków, a kolejna porcja trafiła na wydany rok później “Re-Load”. To właśnie na tej płycie Metallica uraczyła nas takimi przebojami, jak “Fuel”, “The Memory Remains” czy “The Unforgiven II”. James przyznał dla Loudwire, że na drugi krążek trafiły te kawałki, które nie zostały wówczas ukończone przy sesji “Load”. Określił, że drugi album zawiera “większą dawkę ekstremalnych brzmień, na których są też epickie, ciężkie riffy”.

“Load” ze specjalną reedycją! Co w środku?

“Load” w specjalnej reedycji już rozgrzewa portale streamingowe. Entuzjaści klasycznego wydania albumu również będą w siódmym niebie, ponieważ Metallica przygotowała specjalny box, który stał się istną podróżą do przeszłości. Zapowiedziano, że na wydawnictwie znajdziemy pełno unikalnych materiałów – niepublikowanych wcześniej nagrań demo, miksów, a także nagrań prosto z koncertów, programów telewizyjnych i radiowych. Usłyszymy zarówno wersje studyjne, jak i zapis koncertu z 1996 roku. Dodatkowo na fanów czekają specjalne gadżety pod postacią plakatu z Lollapaloozy, kostek gitarowych i basowych, teksty utworów, 128-stronnicowej książki… i wiele więcej! W boxie znajduje się piętnaście płyt CD, a także materiały koncertowe i zakulisowe zapisane na czterech płytach DVD.