Jack White ogłasza dwa klubowe koncerty w Polsce! Poznaj jego twórczość 

Jack White dwukrotnie w Polsce! Muzyk opanuje kluby w 2026 roku

Jack White z ogromnym powodzeniem podbija serca publiczności, a to wszystko za sprawą twórczości solowej, kariery w legendarnym The White Stripes czy pełnym charakteru The Raconteurs. Nic dziwnego, że informacje o jego występach są gorąco przyjmowane przez fanów w różnych częściach świata. Podczas ostatniej wizyty w Polsce zachwycił w halach, a teraz nadszedł czas, by jego repertuar wybrzmiał w bardziej kameralnych warunkach. Tym sposobem ceniony muzyk dwukrotnie odwiedzi nasz kraj… i zaprezentuje się w klubach. Oto, jak zapowiada się jego koncertowy plan:

• 01.06.2026 – Warszawa, Klub Stodoła
• 02.06.2026 – Kraków, Klub Studio

Jack White zaskoczył płytą “No Name”

Twórca w 2024 roku zaskoczył słuchaczy niespodziewaną premierą albumu “No Name”. Trzynaście nowych utworów szybko znalazło solidne grono entuzjastów, a całe wydawnictwo było promowane koncertami-niespodziankami, które były ogłaszane zaledwie kilka dni przed wydarzeniem. W rozmowie z Consequence przyznał, że fizyczne wydanie krążka również miało odbyć się w nietypowych warunkach – przywołał sytuacje, gdy Prince wręczył swoją płytę w gazecie, a U2 umieściło nowe kawałki na iPhone’ach. Przez chwilę też myślał o dokonaniu tego nieszablonowego ruchu, a ostatecznie padło na to, że album trafił do toreb klientów wytwórni Third Man Records. Zafascynowani słuchacze odkryli zaskakujące oblicze twórcy, a album zderzył się ze ścianą pozytywnych reakcji.

The White Stripes

Zanim Jack White na dobre rozwinął skrzydła w solowej twórczości, jego pierwsza próbka dźwiękowa objawiła się pod szyldem The White Stripes. Tworzyło go… rodzeństwo? Małżeństwo? Chociaż od lat wiemy, że duet to sprawka Jacka i Meg, na początku nie było to oczywiste. Cofnijmy się w czasie do 1999 roku, gdy światło dzienne ujrzał ich debiutancki krążek studyjny. W tytule dominuje biel, ale ich paleta barw rozlała się również w stronę czerwieni i czerni, a charakterystyczne okładki jeszcze mocniej podkreślały estetykę projektu.

“The White Stripes nie byli tacy jak inne zespoły. Pierwszy raz ujrzałem ich na zdjęciu. Byli tylko we dwoje, stali obok siebie, uśmiechając się, jakby mieli jakiś zabawny sekret, jakby urkadli ciasteczka ze słoika. Wyglądali naprawdę młodo. I w zasadzie patrzyłem na Adama i Ewę z XXI wieku, którzy założyli zespół rock’n’rollowy. Pomyślałem ‘słodkie dzieciaki, pewnie gdzieś zajdą’. I tak się stało! Zaszły w różne miejsca” – powiedział Iggy Pop, gdy wygłaszał oficjalne przemówienie podczas wprowadzenia zespołu do Rock and Roll Hall Of Fame. I rzeczywiście – od niepozornej fotografii, do prestiżowej Galerii Sław, zespołowi udało się spełnić jedno z wielu rockowych marzeń. A ta droga nie była taka prosta.

Uzależniające melodie, charakterystyczny repertuar i świetny pomysł na siebie – tak określana jest twórczość The White Stripes. W końcu kto nie zna “Seven Nation Army”? Gdy kawałek wyszedł w 2003 roku, szybko opanował stacje radiowe i programy muzyczne, a wkrótce stało się jasne, że wybiegł poza ramy tego świata i zawładnął środowiskiem sportowym. Do tej pory charakterystyczna melodia przewodniczy wielu dyscyplinom, a zdeterminowani kibice dodają otuchy ulubionej drużynie, chóralnie nucąc ten właśnie singiel.

“Seven Nation Army” udowadnia, że negatywne odczucie da się przemienić twórczo w coś, co da siłę i stanie się ogromnym hitem. The Independent przytoczył sowa autora, który ujawnił, że singiel w rzeczywistości opowiada o plotkach.“O mnie, o Meg i ludziach, z którymi się spotykamy” – wymienił Jack. Do tego dorzucił charakterystyczny riff, który nawet aspirował do tego, by mógł być powierzony Jamesowi Bondowi. Pomyślał, że gdyby kiedykolwiek mieli go poprosić do napisania utworu do tej serii filmów, to ma już gotową melodię. Z biegiem czasu zrozumiał, że nie ma co kisić potencjału w szufladzie, więc utwór trafił do studia nagraniowego… i stał się czołową pozycją w karierze The White Stripes.

Duet udowodnił, że nie jest zespołem jednego przeboju, a ich muzyczny katalog obfituje w wiele pełnych emocji hitów. Przyglądając się ich dyskografii, odkrywamy sześć płyt studyjnych, które pokazały, że nie mają daty ważności i do tej pory porywają nowe pokolenia entuzjastów rockowych brzmień. Chociaż niebawem miną dwie dekady od premiery ostatniego “Icky Thump”, a zespół już nie koncertuje, Jack White dba o dziedzictwo zespołu na swoich solowych występach. Czy w Polsce również sięgnie po ikoniczny repertuar The White Stripes? Cóż, jego decyzje często bywają zaskakujące, więc fani muszą uzbroić się w cierpliwość i przekonać się o tym “na własne uszy”!

The Raconteurs

The White Stripes jeszcze istniał, ale w międzyczasie zaczął kiełkować kolejny pomysł Jacka White’a, tym razem pod szyldem The Raconteurs. Podlani rockiem alternatywnym i garage oraz solidną porcją bluesowych wpływów, ujrzeli światło dzienne równo dwie dekady temu, gdy wydano “Broker Boy Soldiers”. Debiutanckiemu krążkowi przewodniczył “Steady, As She Goes”, singiel, który stał się muzyczną wizytówką grupy. Autor, pokryty falą sławy dzięki The White Stripes, doskonale wiedział, że poprzeczka zawieszona jest wysoko. “Oczekiwania były ogromne, ale The Raconteurs przewyższyli je wszystkie” – napisał Rolling Stone, dając im muzyczne błogosławieństwo.

W rzeczywistości pierwszy singiel The Raconteurs był utrzymany w zupełnie innym klimacie. Jack White w rozmowie z Uncut przyznał, że pomysłodawcą tego hitu stał się Brendan Benson, który zwrócił się z prośbą o pomoc w tworzeniu nowego materiału. Podsunął mu demo, na którym znajdowała się pierwotna wersja “Steady, As She Goes”, lecz wolniejsza i w stylu reggae. Na nagraniu słychać było tylko powtarzający się fragment “Fnd yourself a girl, find yourself a girl”, więc Jack pomógł koledze wyjść z tego zapętlenia i dopisał resztę tekstu. Kilka dni później do duetu dołączyli Patrick Keeler oraz Little Jack Lawrence i postanowili nadać singlowi nowego charakteru.

“Można dyskutować, kiedy narodził się The Raconteurs. Napisaliśmy ‘Steady…’, ale tego samego dnia, o ile dobrze pamiętam, stworzyliśmy ‘Broken Boy Soldier’ . Wszystko działo się niemal bez słów – i z dobrą zabawą” – wspominał tamten okres Brendon. Patrick Keeler w rozmowie z Uncut uzupełnił te słowa i wytłumaczył, że pierwotnym założeniem było po prostu nagranie singla, o co prosił gitarzysta. Muzykom tak dobrze szło jam session, że zanim się zorientowali, mieli już kilka utworów, więc ich twórcza ścieżka spontanicznie zmierzała ku albumowi studyjnemu. “Nigdy nie doszliśmy do punktu, w którym bylibyśmy płytcy, egoistyczni i rywalizowalibyśmy ze sobą” – podsumował tę niezwykłą kooperację Jack White w rozmowie z Billboardem.

The Raconteurs nabrał rozpędu i zabrał słuchaczy w muzyczną podróż przez trzy krążki. Po gorącym przyjęciu “Broken Boy Soldiers”, nadszedł czas na erę “Consolers of the Lonely”, a później… długą, studyjną ciszę. W 2019 roku zespół zaskoczył słuchaczy i uraczył ich najświeższym repertuarem na “Help Us Stranger”. Jack White w rozmowie z Billboardem powiedział o idei, która przyświecała zespołowi podczas tworzenia wyczekiwanego albumu: “Czego nie widzę na półce z płytami, a czego chcę? Czego chcę kupić, czego chcę posłuchać?’. Na tej płycie znajduje się wszystko, czego nie słyszymy”. W efekcie to dwanaście utworów, które na ten moment zamykają muzyczny katalog zespołu.

Jack White solo

Podczas długiej, studyjnej absencji The Raconteurs, Jack White chwycił za instrument i postawił na rozwój w supergrupie The Dead Weather, a później pragnął realizować się solowo. Pierwszym owocem tej kreatywnej ścieżki stał się wydany w 2012 roku “Blunderbuss”, a jego muzyczny katalog zaczął regularnie napełniać się nowymi dziełami. W efekcie artysta ma już sześć płyt sygnowanych wyłącznie własnym nazwiskiem, a jego studyjną ścieżkę na ten moment zwieńcza wcześniej wspomniany “No Name”.

Oprócz twórczości muzycznej, Jack White odnajduje się w poezji, twierdząc, że przenika ona do jego utworów. W ostatniej rozmowie z The Guardian, twórca został zapytany o to, czy jego utwory mają autobiograficzny charakter. Muzyk odpowiedział: “myślę, że pisanie o sobie jest dla mnie trochę nudne. Nawet jeśli miałem naprawdę ciekawy dzień, czuję, że już to przeżyłem, więc nie muszę przechodzić przez to za każdym razem, gdy śpiewam jakąś piosenkę. Jeśli to coś naprawdę bolesnego, nie będę wyjawiać ważnej, raniącej rzeczy, przez którą przeszedłem, żeby jakiś idiota z internetu mógł ją zdeptać. Wkładam jakąś część tego w moją twórczość, a później przekształcam to w inną postać. Nie mogę wiele dowiedzieć się o sobie, dopóki nie wcielę się w kogoś innego”.

Jeśli chcecie zagłębić się w muzyczno-poetycką narracje Jacka White’a, najlepszym sposobem jest przesłuchanie jego obszernej dyskografii! Już wkrótce te historie wybrzmią na żywo, a to wszystko za sprawą dwóch klubowych koncertów, które staną się istną celebracją jego twórczości.

Przeczytaj też:

• Suede ogłasza koncert w Polsce!
• Jet na Łódź Summer Festival! Poznaj historię ich największego hitu
• Placebo – to już 30 lat! Nadchodzi wyjątkowy koncert w Polsce!