Karen Souza: ikona smooth jazzu wraca do Polski!

Ikona smooth jazzu zagra w Sopocie

Karen Souza należy do grona tych wokalistek, których miłośnikom jazzu – i nie tylko! – nie trzeba przedstawiać. Posiadająca bez wątpienia jeden z najbardziej urzekających głosów we współczesnym jazzie Karen należy obecnie do grona najpopularniejszych piosenkarek stylistycznie balansujących pomiędzy latin jazzem, bossa novą, smooth jazzem i nastrojowymi chilloutowymi brzmieniami.

Przede wszystkim jednak Souza znana jest jako królowa vintage’owych i lounge jazzowych wariacji na temat największych popowych i rockowych hitów. Od Radiohead i The Police, przez Depeche Mode i Oasis, po “Get Lucky” Daft Punk – zmysłowy, ciepły, hipnotyzujący wokal piosenkarki oraz jej wykwintne aranżacje od lat mistrzowsko ubierają klasyczne przeboje tych zespołów w jazzowy jedwab i przenoszą je do pełnego uroku, nostalgicznego, eleganckiego koktajlowego klubu rodem z lat 50. i 60. XX wieku.

O tym, jaką moc uwodzenia i przenoszenia w czasie ma wokal, sceniczna charyzma i wdzięk Karen Souzy polska publiczność będzie mogła się zresztą przekonać osobiście już 10 stycznia 2026 roku, kiedy to ikona latin jazzu wystąpi w Blugrass Hall w Sopocie. 

Artystka zaprezentuje podczas koncertu wyśmienitą, rozkoszną mieszanką zarówno swoich najpiękniejszych jazzowych interpretacji popowych i rockowych hitów znanych z jej bogatej dyskografii coverów, klasycznych standardów oraz autorskich kompozycji. Z pewnością styczniowy koncert będzie doskonałą okazją, by posłuchać na żywo również utworów pochodzących z najnowszej płyty artystki, “Suddenly Lovers”.

– Karen Souza, znana z aksamitnego głosu i niepowtarzalnych interpretacji klasyków, stworzy w Blugrass atmosferę pełną nostalgii, elegancji i emocji. Jej koncerty to podróż przez subtelne aranżacje, filmowy klimat i brzmienia, które otulają jak miękkie światło zimowego wieczoru. To będzie wyjątkowe doświadczenie, idealne na początek nowego roku – zapowiadają występ gwiazdy jego organizatorzy.

Od muzyki house do wyrafinowanego jazzu

Dziś fanom talentu Karen zapewne trudno w to uwierzyć, ale chociaż jej głos wydaje się stworzony dla jazzu, artystka swoje pierwsze kroki na scenie muzycznej stawiała dostarczając swoje partie wokalne głównie producentom muzyki elektronicznej i house. Dlatego można ją usłyszeć m.in. na takich kompilacyjnych albumach, jak “Pacha Ibiza”, “FashionTV”, “Paris Dernier” czy “Hotel Costes”.

Jej flirt z jazzem rozpoczął się, gdy została zaproszona jako wokalistka studyjna do udziału w pierwszym albumie z serii “Jazz & …”, która to kompilacja zawierała wykonane w stylu smooth, bossa i chill jazzu covery słynnych popowych hitów z lat 80. Souza wtedy nie wyobrażała sobie, jak wielkim sukcesem z dnia na dzień okaże się ta płyta. Jej wyjątkowy głos stał się rdzeniem każdego z trzech albumów z tej serii (Jazz & 70’s, 80’s, 90’s), a samo wydawnictwo zyskało niesamowitą rzeszę fanów i do dziś cieszy się ogromną popularnością, stanowiąc muzyczne tło w restauracjach, kawiarniach, salonach SPA i hotelowych lobby na całym świecie.

Dla Karen sukces tej płytowej kolekcji był sygnałem, w którym kierunku muzycznie powinna popchnąć swoją karierę. Przede wszystkim jednak postanowiła ruszyć własną, niezależną drogą i swój niezwykły talent do reinterpretowania klasyków popu i rocka w jazzowych, eleganckich i wyrafinowanych wersjach zacząć prezentować pod własnym szyldem.

Wielka dama chilli jazzu

Dzisiaj Karen Souza na swoim koncie ma sześć albumów studyjnych, na których nie tylko wykonuje utwory z kanonu muzyki popularnej i jazzu, ale także własne piosenki, które sama pisze, komponuje i jest ich producentką.

Jej pierwszy – wydany w 2011 roku – solowy album “Essentials” stanowił zbiór jej najlepszych interpretacji z wcześniej wymienionych albumów cyklu “Jazz & …” i natychmiast stał się sukcesem sprzedażowym oraz zyskał ogromne uznanie wśród miłośników chill jazzu. To na nim znalazły się aranżacje takich klasyków, jak “Every Breath You Take” The Police, “Do You really want to hurt me” Culture Club, “Creep” Radiohead czy “Tainted love” Soft Cell.

Dwa kolejne albumy – “Hotel Souza” i “Velvet Vault” – choć nadal zawierały reinterpretacje popowych i rockowych hitów – np. “Don’t Let The Sun Go Down On Me” Eltona Johna, “Walk On The Wild Side” Lou Reeda i “In Between Days” The Cure  – znacząco poszerzyły repertuar piosenkarki również o klasyczne standardy typu “I Fall In Love Too Easily” Sammy’ego Cahna i Jule Styne’a, a także o kilka oryginalnych, autorskich numerów. Skoncentrowawszy się bardziej na jazzie, Souza ukazała się tutaj jako artystka, która ma przed sobą błyskotliwą karierą w tym właśnie gatunku, a ujawniając swoje szczere i głęboko przemyślane podejście do wyboru i interpretacji każdej piosenki dopiero na tych wydawnictwach mogła w pełni zaprezentować swój niepowtarzalny głos i styl.

Suddenly Lovers

2015 rok przyniósł album “Essentials II” stanowiący kolejny świetny wybór hitów wszech czasów w fantastycznych wersjach jazzowych. Z kolei piąty, pochodzący z 2020 roku album “Language of Love”, który Karen wydała jako w pełni niezależna artystka zawierał wszystkiego po trochu: standardów, coverów i autorski materiał artystki. Wydawnictwo okazało się ponownie ogromnym sukcesem. Między innymi pochodząca z niego tytułowa piosenka została wybrana przez Ralpha Laurena jako ścieżka dźwiękowa jego nowej kolekcji i pojawiła się w reklamie jego perfum.

Dyskografię artystki zamyka wydany w 2023 roku album “Suddenly Lovers”. Souza pracowała przy nim z wielokrotnym laureatem nagrody Grammy, Dannym Thomasem oraz z uznaną autorką tekstów Pamelą Phillips Oland, która w swoim dorobku twórczym ma piosenki napisane m.in. dla Franka Sinatry, Whitney Houston i Arethy Franklin. 

Album powstawał w Meksyku, Estonii, Stanach Zjednoczonych i Argentynie, a w nagraniach brało udział ponad 40 muzyków. Wydawnictwo zawiera łącznie 12 utworów, w tym nowe aranżacje takich ponadczasowych hitów popkultury, jak “Masquerade” Leona Russella, “Dance of Sorrow” Leonarda Cohena i “Dead Leaves” BTS. Znajdziemy tu też singiel “Embrujo”, który jest zmysłową, uwspółcześnioną interpretacją klasycznego bolero “Napoleóna Baltodano” pochodzącego z lat 40. XX wieku.

Stylistycznie “Suddenly Lovers” tradycyjnie jest zakorzeniony w smooth i chill jazzie, ale wokalistka łączy go z szerszym spektrum gatunków, włączając do niego nawet elementy electro i house’u.