Daniel Portman i Drilla odświeżają klasyk muzyki elektronicznej

Geneza oryginału

Utwór “Café del Mar” autorstwa projektu Energy 52 ukazał się w 1993 roku nakładem założonej przez Svena Vätha, Matthiasa Hoffmanna oraz Heinza Rotha wytwórni Eye Q Records. Twórcy nagrania, czyli Harald Blüchel (pseud. Cosmic Baby) oraz Paul Schmitz-Moormann (pseud. DJ Kid Paul) zainspirowali się kompozycją Belga Wima Mertensa – “Struggle for Pleasure”. Tytuł z kolei zaczerpnęli od popularnego baru znajdującego się w San Antonio na Ibizie. Tak narodził się jeden z najważniejszych trance’owych numerów w historii, który doczekał się ogromnej liczby remiksów od takich artystów bądź projektów jak m.in. Three ‘N One (miejsce 24. na brytyjskiej liście przebojów w marcu 1997 roku), Nalin & Kane (miejsce 12. na tej samej liście w lipcu 1998 roku), Oliver Lieb, Marco V, Deadmau5, K-Klass, Ricardo Villalobos, Paul van Dyk, Michael Woods, Humate, Tale of Us czy Orbital.

Warto dodać, że wersja duetu Nalin & Kane znalazła się na soundtracku do filmu “Human Traffic”, a czytelnicy Mixmaga w 2001 umieścili “Café del Mar” na pierwszym miejscu zestawienia “100 najlepszych kawałków wszech czasów”. Podobnie zresztą zachowali się 10 lat później słuchacze audycji Pete’a Tonga w BBC Radio 1, uznając, że spośród “20 tanecznych utworów ostatnich 20 lat” to właśnie nagranie Energy 52 zasługuje na numer jeden.

Polka współtwórczynią nowej wersji

Daria Ślązak, bo tak naprawdę nazywa się Drilla, swoją przygodę za dekami rozpoczęła już w wieku 16 lat. Z czasem jej popularność na polskiej scenie klubowej zaczęła rosnąć, co dało młodej artystce możliwość występowania na dużych festiwalach u boku takich legend jak Westbam, 4 Strings, Matys czy Hardy Hard. Równolegle szlifowała swój warsztat producencki, wypracowując unikatowy styl, stanowiący połączenie refleksyjnego nastroju z tanecznym brzmieniem. Wyróżniał ją również fakt, iż wzbogacała swoje sety didżejskie oraz pierwsze produkcje własnym wokalem. Po ukazaniu się takich utworów jak m.in. “The Way”, “An Angel”, “Come to Me” czy “One Night in Prague”, poświęciła się występom w klubach i na eventach. Do tworzenia i wydawania muzyki powróciła w 2024 roku. Wtedy też nakładem wytwórni Exx Boundless zostały wydane nagrania “Love Is a Fire” i “Losing My Mind”. Przełomem była jednak współpraca z Enormous Vision. To właśnie tam ukazały się trylogia nadmorska [“Sirens Scream”, “Baltic Breeze” (znalazły się na jednej EP-ce) i “Black Sand”), cover wielkiego przeboju Chicane “Saltwater” (22. miejsce w rankingu Beatport Top 100 Progressive House), inspirowana niebem oraz światłem muzyczna seria złożona z nagrań “Ray of Sun” i “Aurora”, jak również “Naked Sunday” i “I Miss Mexico”.

29 maja z kolei w labelu Enormous Tunes (siostrzana wytwórnia Enormous Vision, przyp. red.) wyszła stworzona w duecie z uznanym szwajcarskim DJ-em i producentem Danielem Portmanem nowa wersja klasyka “Café del Mar”. Interpretacja Polki i Szwajcara spotkała się z ciepłym przyjęciem Ferry’ego Corstena, Laury van Dam, Nory En Pure, a także duetu Kyau & Albert, którzy zagrali ją w swoich audycjach. Pozycja Drilli na międzynarodowej scenie progressive house zdaje się więc rosnąć, co dodatkowo potwierdzają bookingi artystki na Amsterdam Dance Event, gdzie wystąpiła podczas dwóch wydarzeń – wspólnej imprezy wytwórni Songspire Records i Enormous Tunes oraz “Flight Mode”.

Fanom brzmienia Drilli polecamy również jej autorskie miksy “Pulsewave Session”, dostępne na youtube’owym kanale i soundcloudowym profilu naszej bohaterki.