Muzyka 
Sport 
Teatr 
Wywiady 
Polecane 
Wiemy, kto ma szansę reprezentować Polskę na nadchodzącej Eurowizji! Już wkrótce przekonamy się, kto pojedzie do Wiednia! Poznaj finalistów Polskich Preselekcji do Eurowizji 2026.
“Ostatnia lekcja” – Grzegorz Damięcki debiutuje jako reżyser
Fot. Jakub Kmiołek
Grzegorz Damięcki – znakomity aktor teatralny, filmowy i telewizyjny – po raz pierwszy stanął po drugiej stronie sceny. Jego reżyserski debiut, spektakl "Ostatnia lekcja", wystawiony na Scenie 61 warszawskiego Teatru Ateneum, to intymny i jednocześnie przenikliwy portret społeczeństwa na rozdrożu. To teatr, który nie krzyczy. On słucha. Zobacz wywiad!
04.06.2025
Jacek Stasiak
Artykuł może zawierać autopromocję eBilet.pl
“Ostatnia lekcja” to nie tyle opowieść o szkole, co o życiowej klasie, w której każdy z nas znalazł się choć raz – między rozczarowaniem a nadzieją, między młodością a doświadczeniem. Czwórka dawnych uczniów odwiedza swojego byłego nauczyciela, granego przez Adama Ferencego, aby rozliczyć przeszłość, zrozumieć siebie i zapytać, kim się stali.
Spektakl powstał w unikalnym procesie twórczym. Zamiast gotowego dramatu – zbiór szczerych rozmów, improwizacji i ćwiczeń aktorskich. Na ich podstawie Maria Gustowska – młoda dramaturżka – stworzyła scenariusz, który wybrzmiewa jak zapis zbiorowej terapii pokoleniowej.
“Ostatnia lekcja” to także opowieść o tym, co dzieje się w Polsce, choć nie padają tu konkretne nazwiska czy hasła polityczne. To emocje mówią najwięcej: niepewność, żal, potrzeba bycia zrozumianym.
Spektakl powstał w murach Teatru Ateneum im. Stefana Jaracza, instytucji znanej z odważnych, refleksyjnych inscenizacji. To miejsce, gdzie słowo zawsze miało wagę. Dzięki takim inicjatywom jak “Ostatnia lekcja”, Ateneum ponownie staje się przestrzenią kulturowej rozmowy – otwartej, nieoczywistej i pełnej emocji. Damięcki, który z tą sceną związany jest od ponad 30 lat, pokazuje, że zna ją jak własny dom – ale też wie, jak poprowadzić ją nowym korytarzem.
Polecamy na eBilet.pl
“Ostatnia lekcja” to spektakl dla tych, którzy chcą się zatrzymać. Dla młodych, którzy próbują zrozumieć starszych. I dla starszych, którzy nie wiedzą, jak rozmawiać z młodymi. To sztuka bez patosu, ale z wielką siłą – bo opowiada o nas samych.
Poprzedni artykuł
Następny artykuł
