Trzy dekady Polski na Eurowizji. Rocznica historycznego występu Edyty Górniak

Jednych bawi, innych żenuje, a jeszcze innych niezwykle ekscytuje. Konkursy Eurowizji nie pozostawiają praktycznie nikogo w Polsce obojętnym. Narodowy stosunek do tego wydarzenia to wręcz materiał na pracę naukową. A wszystko to zapoczątkował świetny występ Edyty Górniak podczas pierwszego startu Polski na Eurowizji. Występ, do którego mogło wcale nie dojść.

Inna rzeczywistość

W 1994 roku Eurowizja wyglądała zgoła odmiennie niż ma to miejsce dziś. Spektakularne choreografie, tancerze, efekty specjalne, pirotechnika, to wszystko była wówczas melodia przyszłości. Gdy Polska po raz pierwszy startowała w konkursie piosenki Eurowizji chodziło o… zaprezentowanie piosenki.

Żarty żartami, ale oprócz warunków w jakich odbywało się to wydarzenie, różniły się też zasady. Każda reprezentacja wykonywała utwór w swoim głównym języku urzędowym. To ten przepis o mało nie doprowadził do dyskwalifikacji Edyty Górniak. Podczas próby generalnej reprezentantka Polski zaśpiewała fragment “To nie ja!” w języku angielskim. Tłumaczyła to zapaleniem krtani, choć jak ujawniła wiele lat później, zrobiła to na prośbę Wiktora Kubiaka, jej ówczesnego promotora. Miało to wzbudzić zainteresowanie Edytą międzynarodowego rynku muzycznego. Wykonanie z próby faktycznie wywołało kontrowersje. Delegacje m.in. z Hiszpanii czy Grecji wyraziły protest jednak nikt nie złożył formalnego wniosku o wykluczenie Polski z konkursu, choć na pół godziny przed startem losy polskiego debiutu były niepewne.

Ostatecznie Edyta Górniak oczywiście zaśpiewała na scenie w Dublinie i zajęła drugie miejsce, co pozostaje do dziś najlepszym wynikiem w historii występów Polski na Eurowizji. Ostatecznie w 1994 roku musieliśmy uznać wyższość reprezentantów gospodarzy, Paula Harringtona i Charliego McGettigana i to dość znacznie, bo aż o 60 punktów. Nikt jednak po konkursie nie miał wątpliwości, że dołączenie Polski było ważnym elementem ówczesnego konkursu.

Powtórzyć sukcesy

30 latach od tamtych wydarzeń wciąż czekamy. Oczywiście marzy nam się zwycięstwo w konkursie, ale nawet zajęcie miejsca na podium byłoby wielkim wydarzeniem. W końcu w kolejnych edycjach Eurowizji naszymi największymi osiągnięciami było 7 miejsce Ich Troje w 2003 roku z piosenką “Keine Grenzen”, a także 8 miejsce Michała Szpaka w 2016 roku z utworem “Color Of Your Life”. Czy tegorocznej reprezentantce Polski, Lunie, uda się nawiązać do tych sukcesów? Bukmacherzy raczej nie dają na to większych szans, ale już niejednokrotnie w historii okazywało się, że wszystkie przewidywania przedkonkursowe nie pokrywały się z rzeczywistością. No i nie zawsze to zwycięzca Eurowizji okazuje się największym wygranym jeśli chodzi o dalszą karierę. 

Odzyskać radość z Eurowizji

W kontekście zamieszania jakie wywoływały w ostatnich latach warunki wyboru reprezentantów tegoroczny występ ma znaczenie być może nawet większe niż sama walka o jak najwyższą lokatę. Chodzi o złagodzenie nieco napiętych nastrojów panujących w Polsce w kontekście konkursu Eurowizji. Występ na wysokim poziomie, a w przyszłych latach bardziej przejrzyste zasady wyłaniania polskich reprezentantów pomogą osiągnąć to, o co przecież chodzi w całej Eurowizji. To praca nad tym, aby coraz więcej osób w naszym kraju zamiast kojarzyć ją z czymś obciachowym, zainteresuje się tym konkursem i będzie czerpać z niego radość.