{"id":8613,"date":"2024-04-08T07:24:00","date_gmt":"2024-04-08T06:24:00","guid":{"rendered":"https:\/\/www.ebilet.pl\/now\/?p=8613"},"modified":"2025-11-27T10:19:30","modified_gmt":"2025-11-27T09:19:30","slug":"te-plyty-jana-garbarka-trzeba-znac","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.ebilet.pl\/now\/te-plyty-jana-garbarka-trzeba-znac\/","title":{"rendered":"Te p\u0142yty Jana Garbarka trzeba zna\u0107!"},"content":{"rendered":"\n
\n
\n
\n
\n

Gdy Eberhard Weber<\/strong> w po\u0142owie lat 70. rzuci\u0142 has\u0142o \u201cmo\u017cna zagra\u0107 wszystko, pod warunkiem, \u017ce nie brzmi to jak jazz\u201d niejeden jazzowy purysta ods\u0105dzi\u0142 go od czci i wiary. <\/span>Odej\u015bcie od utartego przekonania, \u017ce \u200b\u200bjazz niezmiennie musi brzmie\u0107 tak, jak grano go od dekad w Nowym Jorku, Chicago czy Nowym Orleanie, oznacza\u0142o wstrz\u0105saj\u0105cy zwrot w rozwoju tego gatunku. Nie przypadkowo \u017ar\u00f3d\u0142a \u015bwie\u017cych pomys\u0142\u00f3w zacz\u0119to poszukiwa\u0107 w Europie. Tam idea transkulturowej muzyki – maj\u0105cej jazzowe korzenie ale wychodz\u0105cej daleko ponad stylistyczne kategorie improwizacji – trafi\u0142a na bardzo podatny grunt.<\/span><\/p>\n

Jednym z g\u0142\u00f3wnych bohater\u00f3w tej rewolucji by\u0142 cz\u0142owiek, o kt\u00f3rym <\/span>George Russell<\/b> powiedzia\u0142 kiedy\u015b, \u017ce to \u201cnajbardziej utalentowany i oryginalny muzyk jazzowy, jakiego Europa wyprodukowa\u0142a od czas\u00f3w <\/span>Django Reinhardta<\/b>\u201d. <\/span><\/p>\n

Fakt.\u00a0<\/span>Jan Garbarek <\/strong><\/a>to jedna z najbardziej niezwyk\u0142ych, najbardziej p\u0142odnych i najbardziej rozpoznawalnych postaci europejskiego jazzu. To artysta, <\/span>o kt\u00f3rym m\u00f3wi si\u0119, \u017ce <\/span>wynalaz\u0142 unikalny nordycki j\u0119zyk dla saksofonu i\u00a0<\/span>niemal w pojedynk\u0119 zdefiniowa\u0142 charakterystyczny styl ECM. <\/span>Za\u0142o\u017cyciel tej kultowej monachijskiej wytw\u00f3rni, Manfred Eicher<\/strong>, “zagospodarowa\u0142” Garbarka do ustanowienia prawzoru nordyckiego jazzu – egzotycznie lodowatego i romantycznie melancholijnego. Wydobywane przez niego z saksofonu unikatowe <\/span>tony pog\u0142osu i echa ju\u017c na zawsze zaimputowa\u0142y w naszych g\u0142owach wyobra\u017cenie muzyka <\/span>graj\u0105cego w\u015br\u00f3d norweskich fiord\u00f3w.<\/p>\n

Jan Garbarek rzeczywi\u015bcie w zasadniczym stopniu przyczyni\u0142 si\u0119 do wykreowania tego standardu, kt\u00f3ry krytycy okre\u015blili mianem \u201cECM sound\u201d. Garbarek jest jego wizyt\u00f3wk\u0105 i wsp\u00f3\u0142tw\u00f3rc\u0105. Ascetyczne, eteryczne, krystaliczne, przestrzenne, pe\u0142ne niedopowiedze\u0144, \u201czawieszone w ciszy\u201d \u2026 tak najcz\u0119\u015bciej okre\u015bla si\u0119 to brzmienie.<\/span><\/p>\n<\/div>\n <\/div>\n <\/div>\n <\/div>\n<\/section>\n\n\n

\n
\n
\n
\n
\n
\n \"\" <\/div>\n
\n
Jan Garbarek<\/div>\n

<\/p>\n <\/div>\n

\n \n

Kup bilety<\/p>\n <\/a>\n <\/div>\n <\/div>\n <\/div>\n <\/div>\n <\/div>\n<\/section>\n\n\n

\n
\n
\n
\n

Ale zanim Garbarek w 1970 roku rozpocz\u0105\u0142 solow\u0105 wsp\u00f3\u0142prac\u0119 z raczkuj\u0105c\u0105 w\u00f3wczas wytw\u00f3rni\u0105 Eichera, najpierw uczy\u0142 si\u0119 jazzu od samego wielkiego <\/span>George\u2019a Russella<\/b>. To w\u0142a\u015bnie wsp\u00f3\u0142praca z tym \u015bwiatowej s\u0142awy wybitnym kompozytorem, band-leaderem i teoretykiem jazzu – kt\u00f3ry zawita\u0142 do Skandynawii pod koniec lat 60 – by\u0142a punktem zwrotnym w jego karierze.\u00a0<\/span><\/p>\n

Kolejn\u0105 wielk\u0105 postaci\u0105 w \u015bwiatowym jazzie, kt\u00f3ra zauwa\u017cy\u0142a nie tylko zadziwiaj\u0105ce umiej\u0119tno\u015bci techniczne i ogrom talentu Garbarka, ale te\u017c jego wszechstronno\u015b\u0107 i imponuj\u0105c\u0105 wyobra\u017ani\u0119 by\u0142 oczywi\u015bcie <\/span>Keith Jarrett<\/b>. Graj\u0105c w jego formacji European Quartet<\/b>, Garbarek wykorzysta\u0142 szans\u0119 sprawdzenia si\u0119 w improwizacji i free jazzie. Nagrane wsp\u00f3lnie z Jarrettem w latach 70. albumy<\/span>\u00a0<\/b>przynios\u0142y Garbarkowi ogromne uznanie i otworzy\u0142y furtk\u0119 do solowej, autonomicznej kariery.\u00a0<\/span><\/p>\n

Piotr Rodowicz<\/strong> <\/span>tak pisa\u0142 o okresie wsp\u00f3\u0142pracy Garbarka z Jarrettem:<\/span><\/p>\n

\u201cGarbarek gra z Jarrettem jak we \u015bnie, jego frazowanie jest tak pi\u0119kne, \u017ce skomplikowane melodie pianisty staj\u0105 si\u0119 porywaj\u0105c\u0105 pie\u015bni\u0105. Wspomina\u0142 on po latach, \u017ce by\u0142 to najwa\u017cniejszy moment w jego muzycznym rozwoju – do\u015bwiadczenie rytmu, melodii i harmoniki Jarretta by\u0142o jakby uzyskaniem najwy\u017cszego dyplomu.\u201d<\/p>\n<\/div>\n <\/div>\n <\/div>\n <\/div>\n<\/section>\n\n\n

\n