{"id":53147,"date":"2025-05-06T06:24:29","date_gmt":"2025-05-06T05:24:29","guid":{"rendered":"https:\/\/www.ebilet.pl\/now\/?p=53147"},"modified":"2025-09-23T05:57:32","modified_gmt":"2025-09-23T04:57:32","slug":"arek-jakubik-nie-ma-idealnej-milosci-dlatego-to-tak-ciezka-praca","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.ebilet.pl\/now\/arek-jakubik-nie-ma-idealnej-milosci-dlatego-to-tak-ciezka-praca\/","title":{"rendered":"Arek Jakubik: Nie ma idealnej mi\u0142o\u015bci. Dlatego to tak ci\u0119\u017cka praca"},"content":{"rendered":"\n
\n
\n
\n
\n

Ula Kor\u0105kiewicz: “Romeo i Julia \u017cyj\u0105” to materia\u0142 dzia\u0142aj\u0105cy na wiele zmys\u0142\u00f3w. I na wyobra\u017ani\u0119. Jest jak s\u0142uchowisko, jak film prze\u0142o\u017cony na j\u0119zyk muzyki. Na pewno \u2013 wi\u0119cej ni\u017c koncept album. St\u0105d na pocz\u0105tek trudno zada\u0107 inne pytanie ni\u017c to, sk\u0105d pomys\u0142 na tak\u0105 form\u0119?<\/strong><\/p>\n

Arek Jakubik:<\/strong> Na to, \u017ce ta p\u0142yta ma taki, a nie inny kszta\u0142t, z\u0142o\u017cy\u0142o si\u0119 kilka element\u00f3w. I prowadz\u0105 do niego trzy wektory: muzyka, ludzie i film.<\/p>\n

Zacznijmy opowie\u015b\u0107 od ludzi.<\/strong><\/p>\n

Musimy si\u0119 cofn\u0105\u0107 dobrych 10 lat, kiedy to nagra\u0142em z Olafem Deriglassofem p\u0142yt\u0119 “40 przeboj\u00f3w”. A raczej \u2013 antyprzeboj\u00f3w. To by\u0142 m\u00f3j ironiczny <\/span>komentarz wobec czas\u00f3w, w jakich przysz\u0142o nam \u017cy\u0107. Ju\u017c wtedy <\/span>mia\u0142em<\/span> problem z tym, jak ludzie s\u0142uchaj\u0105 muzyki. Z tym, \u017ce rz\u0105dz\u0105 nami playlisty i kr\u00f3tkie <\/span>piosenki, kt\u00f3re nie zostawiaj\u0105 w nas nic. Ja jestem totalnie analogowy. Jestem z pokolenia, dla kt\u00f3rego s\u0142uchanie p\u0142yt, niezale\u017cnie od no\u015bnika, by\u0142o rytua\u0142em. Ka\u017cdego albumu ulubionego wykonawcy s\u0142ucha\u0142o si\u0119 od pierwszej do ostatniej nuty. Mo\u017ce wyb\u00f3r by\u0142 mniejszy, bo mia\u0142o si\u0119 wtedy sto ulubionych zespo\u0142\u00f3w, a nie sto milion\u00f3w, al<\/span>e nikt nie dyktowa\u0142 nam, kt\u00f3ry<\/span> utw\u00f3r <\/span>jest najlepszy, kt\u00f3ry<\/span> powinien by\u0107 singlem. Ba, my\u015bmy si\u0119 o te ulubione single potrafili godzinami k\u0142\u00f3ci\u0107. Dlatego, przewrotnie, na z\u0142o\u015b\u0107, nagrali\u015bmy p\u0142yt\u0119 z Olafem, kt\u00f3ra sk\u0142ada\u0142a si\u0119 z piosenek trwaj\u0105cych od kilkunastu sekund do minuty. Potem na koncertach ludzie kompletnie nie wiedzieli, co zrobi\u0107 z numerem, kt\u00f3ry na przyk\u0142ad trwa\u0142 17 sekund. To by\u0142o naprawd\u0119 zabawne. Natomiast teraz w przypadku albumu “Romeo i Julia \u017cyj\u0105” <\/span>chcia\u0142em niejako s\u0142uchaczy zmusi\u0107, zaszanta\u017cowa\u0107 emocjonalnie, \u017ceby wys\u0142uchali p\u0142yty od deski do deski.<\/p>\n<\/div>\n <\/div>\n <\/div>\n <\/div>\n<\/section>\n\n\n

\n
\n
\n
\n
\n
\n
\n <\/span>\n <\/div>\n <\/div>\n
\n
\n <\/span>\n <\/div>\n <\/div>\n
\n
\n
\n
\n \n
\n
\n \n \"Plakat\n <\/a>\n <\/div>\n \n
\n \n <\/span>\n

Kup bilet<\/p>\n <\/a>\n <\/div>\n <\/div> <\/div>\n <\/div>\n

\n
\n \n
\n
\n \n \"Plakat\n <\/a>\n <\/div>\n \n
\n \n <\/span>\n

Kup bilet<\/p>\n <\/a>\n <\/div>\n <\/div> <\/div>\n <\/div>\n

\n
\n \n
\n
\n \n \"Plakat\n <\/a>\n <\/div>\n \n
\n \n <\/span>\n

Kup bilet<\/p>\n <\/a>\n <\/div>\n <\/div> <\/div>\n <\/div>\n

\n
\n \n
\n
\n \n \"Plakat\n <\/a>\n <\/div>\n \n
\n \n <\/span>\n

Kup bilet<\/p>\n <\/a>\n <\/div>\n <\/div> <\/div>\n <\/div>\n

\n
\n \n
\n
\n \n \"Plakat\n <\/a>\n <\/div>\n \n
\n \n <\/span>\n

Kup bilet<\/p>\n <\/a>\n <\/div>\n <\/div> <\/div>\n <\/div>\n

\n
\n \n
\n
\n \n \"Plakat\n <\/a>\n <\/div>\n \n
\n \n <\/span>\n

Kup bilet<\/p>\n <\/a>\n <\/div>\n <\/div> <\/div>\n <\/div>\n

\n
\n \n
\n
\n \n \"Plakat\n <\/a>\n <\/div>\n \n
\n \n <\/span>\n

Kup bilet<\/p>\n <\/a>\n <\/div>\n <\/div> <\/div>\n <\/div>\n

\n
\n \n
\n
\n \n \"Plakat\n <\/a>\n <\/div>\n \n
\n \n <\/span>\n

Kup bilet<\/p>\n <\/a>\n <\/div>\n <\/div> <\/div>\n <\/div>\n

\n
\n \n
\n
\n \n \"Plakat\n <\/a>\n <\/div>\n \n
\n \n <\/span>\n

Kup bilet<\/p>\n <\/a>\n <\/div>\n <\/div> <\/div>\n <\/div>\n

\n
\n \n
\n
\n \n \"Plakat\n <\/a>\n <\/div>\n \n
\n \n <\/span>\n

Kup bilet<\/p>\n <\/a>\n <\/div>\n <\/div> <\/div>\n <\/div>\n

\n
\n \n
\n
\n \n \"Plakat\n <\/a>\n <\/div>\n \n
\n \n <\/span>\n

Kup bilet<\/p>\n <\/a>\n <\/div>\n <\/div> <\/div>\n <\/div>\n

\n
\n \n
\n
\n \n \"Plakat\n <\/a>\n <\/div>\n \n
\n \n <\/span>\n

Kup bilet<\/p>\n <\/a>\n <\/div>\n <\/div> <\/div>\n <\/div>\n

\n
\n \n
\n
\n \n \"Plakat\n <\/a>\n <\/div>\n \n
\n \n <\/span>\n

Kup bilet<\/p>\n <\/a>\n <\/div>\n <\/div> <\/div>\n <\/div>\n

\n
\n \n
\n
\n \n \"Plakat\n <\/a>\n <\/div>\n \n
\n \n <\/span>\n

Kup bilet<\/p>\n <\/a>\n <\/div>\n <\/div> <\/div>\n <\/div>\n

\n
\n \n
\n
\n \n \"Plakat\n <\/a>\n <\/div>\n \n
\n \n <\/span>\n

Kup bilet<\/p>\n <\/a>\n <\/div>\n <\/div> <\/div>\n <\/div>\n

\n
\n \n
\n
\n \n \"Plakat\n <\/a>\n <\/div>\n \n
\n \n <\/span>\n

Kup bilet<\/p>\n <\/a>\n <\/div>\n <\/div> <\/div>\n <\/div>\n

\n
\n \n
\n
\n \n \"Plakat\n <\/a>\n <\/div>\n \n
\n \n <\/span>\n

Kup bilet<\/p>\n <\/a>\n <\/div>\n <\/div> <\/div>\n <\/div>\n

\n
\n \n
\n
\n \n \"Plakat\n <\/a>\n <\/div>\n \n
\n \n <\/span>\n

Kup bilet<\/p>\n <\/a>\n <\/div>\n <\/div> <\/div>\n <\/div>\n

\n
\n \n
\n
\n \n \"Plakat\n <\/a>\n <\/div>\n \n
\n \n <\/span>\n

Kup bilet<\/p>\n <\/a>\n <\/div>\n <\/div> <\/div>\n <\/div>\n

\n
\n \n
\n
\n \n \"Plakat\n <\/a>\n <\/div>\n \n
\n \n <\/span>\n

Kup bilet<\/p>\n <\/a>\n <\/div>\n <\/div> <\/div>\n <\/div>\n <\/div>\n <\/div>\n <\/div>\n <\/div>\n <\/div>\n <\/div>\n<\/section>\n\n\n

\n
\n
\n
\n

I stworzy\u0142e\u015b zaskakuj\u0105c\u0105 opowie\u015b\u0107 o polskich Romeo i Julii.<\/strong><\/p>\n

I tu pojawia si\u0119 film. Mia\u0142em do\u015b\u0107 zwariowany pomys\u0142, aby stworzy\u0107 fabularn\u0105 opowie\u015b\u0107, kt\u00f3r\u0105<\/span> opowiem za pomoc\u0105 <\/span>piosenek. \u017badne s\u0142uchowisko, \u017caden audiobook, ale po prostu p\u0142yt\u0119 z piosenkami<\/span>, kt\u00f3r\u0105<\/span> spina jedna, wci\u0105gaj\u0105ca historia. Taka, kt\u00f3ra porwie s\u0142uchacza <\/span>jak dobry serial, dla kt\u00f3rego zarywasz noc. D\u0142ugo zastanawia\u0142em si\u0119, czy to mo\u017cliwe, a\u017c w ko\u0144cu wyci\u0105gn\u0105\u0142em z szuflady stary scenariusz “Gry domowe”, kt\u00f3ry zreszt\u0105 by\u0142 jeszcze w formie treatmentu, zacz\u0105\u0142em go zmienia\u0107, przerabia\u0107 i na jego kanwie pisa\u0142em kolejne piosenki, chronologicznie opowiadaj\u0105ce histori\u0119 moich Romea i Julii – Krystyny i Jana Marc\u00f3w z Piaseczna. A dlaczego stamt\u0105d?<\/p>\n

No w\u0142a\u015bnie, dlaczego?<\/strong><\/p>\n

Bo to bardzo bliskie mi miejsce. Mieszkam na wsi pod Piasecznem, przez lata mieszka\u0142a tam moja mama. Znam to miasto jak w\u0142asn\u0105 kiesze\u0144. Znam dobrze te ulice czy miejski dom kultury. Dlatego t\u0119<\/span> muzyczno-filmow\u0105 opowie\u015b\u0107 <\/span>osadzi\u0142em w tym ma\u0142ym mie\u015bcie. Chcia\u0142em<\/span>, by ka\u017cdy nie tylko m\u00f3g\u0142 wyobrazi\u0107 sobie t\u0119 histori\u0119, ale nakr\u0119ci\u0107 w g\u0142owie sw\u00f3j w\u0142asny film. Dlatego te\u017c <\/span>u\u017cy\u0142em w narracji tyle filmowych zabieg\u00f3w.<\/p>\n<\/div>\n <\/div>\n <\/div>\n <\/div>\n<\/section>\n\n\n

\n