{"id":19756,"date":"2024-06-03T07:30:42","date_gmt":"2024-06-03T06:30:42","guid":{"rendered":"https:\/\/www.ebilet.pl\/now\/?p=19756"},"modified":"2026-02-11T07:36:02","modified_gmt":"2026-02-11T06:36:02","slug":"mark-knopfler-czyli-muzyka-ktora-postanowilam-pokochac-od-nowa","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.ebilet.pl\/now\/mark-knopfler-czyli-muzyka-ktora-postanowilam-pokochac-od-nowa\/","title":{"rendered":"Mark Knopfler, czyli muzyka, kt\u00f3r\u0105 postanowi\u0142am pokocha\u0107 od nowa"},"content":{"rendered":"\n
\n
\n
\n
\n

Troch\u0119 trwa\u0142o zanim zdecydowa\u0142am si\u0119 ods\u0142ucha\u0107 najnowszy, dziesi\u0105ty studyjny album Marka Knopflera “One Deep River”<\/strong>.\u00a0 Muzyk znikn\u0105\u0142 z mojego \u201cmuzycznego radaru\u201d gdy po rozwi\u0105zaniu Dire Straits<\/strong> w po\u0142owie lat 90. rozpocz\u0105\u0142 karier\u0119 solow\u0105. Dlaczego? Tak jak dla wi\u0119kszo\u015bci moich r\u00f3wie\u015bnik\u00f3w Dire Straits by\u0142 zespo\u0142em naszych ojc\u00f3w – pami\u0119tam ten czas, gdy albumem “Brothers in Arms”<\/strong> m\u00f3j tata dos\u0142ownie katowa\u0142 magnetofon w naszym domu i samochodzie. Dzie\u0144 po dniu, miesi\u0105c po miesi\u0105cu, w niesko\u0144czono\u015b\u0107. To by\u0142o zdecydowanie \u201ctoo much\u201d.<\/p>\n

M\u00f3j \u201codwyk\u201d od Knopflera trwa\u0142 wi\u0119c trzydzie\u015bci lat i dobrze nam by\u0142o bez siebie. W ka\u017cdym razie ja nie zarejestrowa\u0142am jego braku w moim \u017cyciu. Moje pokolenie mia\u0142o w\u0142asn\u0105 muzyk\u0119. Si\u0119ga\u0142am owszem z przyjemno\u015bci\u0105 do kolekcji p\u0142yt taty, ale po Genesis<\/strong>, Pink Floyd<\/strong>, Deep Purple<\/strong>, Marillion<\/strong>. Samodzielnie odkrywa\u0142am te\u017c Led Zeppelin<\/strong> i The Rolling Stones<\/strong>, ale Dire Straits jako\u015b si\u0119 do tego grona odkurzanych przeze mnie klasyk\u00f3w nie zaliczali, a i tata nie s\u0142ucha\u0142 solowych projekt\u00f3w Knopflera, wi\u0119c punktu zaczepienia by\u0142o brak, a ja omija\u0142am muzyk\u0119 artysty szerokim \u0142ukiem.<\/p>\n

Teraz – szykuj\u0105c si\u0119 do recenzji najnowszego wydawnictwa Knopflera – musia\u0142am zrobi\u0107 wi\u0119c rzetelny research. Co my\u015bl\u0119 po nadgonieniu zaleg\u0142o\u015bci? \u017bal mi tych straconych lat!<\/p>\n<\/div>\n <\/div>\n <\/div>\n <\/div>\n<\/section>\n\n\n

\n
\n
\n
\n
\n
\n
\n <\/span>\n <\/div>\n <\/div>\n
\n
\n <\/span>\n <\/div>\n <\/div>\n
\n
\n
\n
\n \n
\n
\n \n \"Plakat\n <\/a>\n <\/div>\n \n
\n \n <\/span>\n

Kup bilet<\/p>\n <\/a>\n <\/div>\n <\/div> <\/div>\n <\/div>\n <\/div>\n <\/div>\n <\/div>\n <\/div>\n <\/div>\n <\/div>\n<\/section>\n\n\n

\n
\n
\n
\n

Mo\u017ce do Knopflera musia\u0142am dojrze\u0107 tak, jak dojrza\u0142am do Dylana<\/strong>, Springsteena<\/strong> czy Waitsa<\/strong>? Bezsprzecznie jest to muzyk ich pokroju. Tw\u00f3rca, kt\u00f3rego pozycja od dziesi\u0119cioleci nie podlega dyskusji, wi\u0119c mo\u017ce pozwoli\u0107 sobie na absolutn\u0105 artystyczn\u0105 wolno\u015b\u0107 bez konieczno\u015bci dostosowywania swej wizji do ekonomicznych uwarunkowa\u0144 rynku muzycznego i rad spec\u00f3w od muzycznego marketingu.<\/span>To ju\u017c wiem na pewno – Knopfler karier\u0119 solow\u0105 zrobi\u0142 na w\u0142asnych warunkach, bez ogl\u0105dania si\u0119 na aktualne trendy.\u00a0<\/span><\/p>\n

Zdumia\u0142o mnie ,jak obszerna i bogata jest jego tw\u00f3rczo\u015b\u0107 po Dire Straits! Muzyk wyda\u0142 dziesi\u0119\u0107 solowych p\u0142yt i prawie tyle samo \u015bcie\u017cek d\u017awi\u0119kowych do film\u00f3w, nie wspominaj\u0105c ju\u017c o wydawnictwach, b\u0119d\u0105cych efektem wsp\u00f3\u0142pracy z innymi muzykami.\u00a0<\/span><\/p>\n

Jednym z takich projekt\u00f3w by\u0142 <\/span>Notting Hillbillies<\/b> kt\u00f3ry Knopfler zrealizowa\u0142 wsp\u00f3lnie z gitarzyst\u0105 – a prywatnie przyjacielem od czas\u00f3w licealnych – <\/span>Stevem Phillipsem<\/b>. Jedyny album grupy (w sk\u0142ad zespo\u0142u weszli jeszcze <\/span>Ed Bicknell<\/b> i <\/span>Marcus Cliffe<\/b>) <\/span>\u201cMissing\u2026 Presumed Have a Good Time\u201d<\/b> ukaza\u0142 si\u0119 w 1990 roku i – opr\u00f3cz tego, \u017ce w mojej opinii\u00a0\u00a0<\/span>jest absolutnie wspania\u0142y! – pokazuje chyba najlepiej punkt odniesienia dla solowej tw\u00f3rczo\u015bci Knopflera.\u00a0<\/span><\/p>\n

Ta droga jest zapewne oczywista dla wiernych fan\u00f3w muzyka ale dla mnie nie lada zaskoczeniem by\u0142o, \u017ce ten przeni\u00f3s\u0142 swoje zainteresowania tak bardzo w folkowo-poetyckie rejony. Jego zawodz\u0105cy nosowy wokal i charakterystyczne leniwe brzmienie gitary wspaniale komponuj\u0105 si\u0119 z obranym kierunkiem, gdzie country przenika si\u0119 z bluesem i z folkowymi, celtyckimi wp\u0142ywami. To g\u0142\u00f3wnie kameralne, niespieszne granie, kt\u00f3re chwilami ociera si\u0119 o arcydzie\u0142o pow\u015bci\u0105gliwo\u015bci, ale \u2026 w tej muzyce jest naprawd\u0119 wiele do odkrycia! Za mask\u0105 pozornej prostoty kryje si\u0119 wiele warstw, smaczk\u00f3w i niezwykle celnie zaaran\u017cowanych – a w warstwie poetyckiej szczerych a\u017c do b\u00f3lu – pere\u0142ek.\u00a0 \u00a0<\/span><\/p>\n

Szczeg\u00f3lnie zachwyci\u0142 mnie wydany w 2012 roku album <\/span>\u201cPrivateering\u201d<\/b> godny wielkiej spu\u015bcizny mistrz\u00f3w zar\u00f3wno country, jak i poetyckiej ballady.\u00a0<\/span><\/p>\n<\/div>\n <\/div>\n <\/div>\n <\/div>\n<\/section>\n\n\n

\n